Shahed University

Criticism of Fakhr Razis reasons for not having a purpose for divine actions

Hassan Moradi

URL :   http://research.shahed.ac.ir/WSR/WebPages/Report/PaperView.aspx?PaperID=137672
Date :  2019/07/13
Publish in :    اموزه هاي فلسفه اسلامي


Keywords :خداوند، غايتمندي، فخررازي، انسان، خلقت.

Abstract :
غایتمندی فاعل یا یک شی یکی از مهم ترین مباحث فلسفی و کلامی است که از شاخص ترین فروعات ان مساله غایت داشتن افعال الهی است. فخررازی استدلالهای متعددی در ابطال غایت داشتن خداوند اقامه می نماید که در سه دسته بیان می شوند. در دسته اول غایتمندی خدا با برخی از اوصاف او مانند کمال یا قدرت مطلق بودن و حادث بودن فعل ناسازگار است و در دسته دوم با برخی از اوصاف انسان مانند محدود بودن دایره سوال، متناهی بودن در فهم و مجبور بودن. دسته سوم نیز غایتمندی را موجب ایجاد پارداکس می دانند. در پژوهش حاضر در ضمن نقد هر یک از برهانها، در مجموع، این نتیجه حاصل شد که در بیشتر استدلالها، نظریه معتزله در مورد غایتمندی زائد بر ذات ابطال شده است، نه غایتمندی ذاتی، ان گونه که فلاسفه ای مانند ابن سینا مطرح کرده اند.



Files in this item :
Download Name : 137672_15296185232.pdf
Size : 247Kb
Format : PDF