Shahed University

A survey of the knowledge and practice of Arbaeen Hosseini pilgrims in 2019 regarding the prevention of common diseases and treatment measures

Salahshour Homayoon | Mohammadreza Heidari | Fatemeh Mahmoodi Majdabadi

URL :   http://research.shahed.ac.ir/WSR/WebPages/Report/PaperView.aspx?PaperID=158396
Date :  2020/11/10
Publish in :    سيزدهمين همايش تازه هاي علوم پزشکي کشور


Keywords :پياده روي، اربعين، پيشگيري

Abstract :
مینه و هدف : سنت حسنه پیاده روی اربعین ضمن اینکه ضرورت نظارت و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی را ایجاب می کند، فرصت بسیار مناسبی برای مطالعات اپیدمیولوژیک و انواع مداخلات پیشگیرانه و اموزش سلامت است. لذا با استفاده از چنین فرصتی و پس از بررسی بیماری ها و عوارض شایع در بین زائران پیاده روی اربعین در سال 95، این بار پس از مراجعت جمعی از دانشجویان و کارکنان دانشگاه شاهد از پیاده روی اربعین سال 98، ضمن بررسی مجدد وضعیت شیوع بیماری ها و عوارض شایع به صورت اجمالی، به بررسی انواع رفتارها در اقدامات پیشگیرانه و درمانی پرداخته شد و همچنین منابع کسب اگاهی های بهداشتی گروه های هدف نیز مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها : در این تحقیق توصیفی، توسط پرسشنامه محقق ساخته، اطلاعات مربوط به وضعیت ابتلا یا عدم ابتلا به بیماری ها و عوارض احتمالی در طول سفر زیارتی پیاده روی اربعین و همچنین نحوه درمان افراد، نوع اقدامات پیشگیرانه و منابع کسب اگاهی انان گرداوری شد. نتایج : روند بیمای ها و عوارض شایع نسبت به پژوهش قبلی قدری متفاوت بود و این بار به ترتیب از بیشترین به کمترین موارد شامل عوارض پوستی (81.8)، سرماخوردگی (48.9) بیماری های گوارشی (35.2) و مشکلات عضلانی و اسکلتی (31.8) بوده است که 32.5 از این افراد اقدام به خود درمانی کرده اند، 33.8 به مراکز خدمات درمانی (هلال احمر و سایر موکب های درمانی) مراجعه کرده اند و 14.3 نیز اقدام خاصی را برای درمان خود انجام نداده اند و یا این که پس از مراجعت به کشور به پزشک مراجعه کرده اند. 47.7 از افراد انواعی از اقدامات پیشگیرانه (نظیر به همراه داشتن برخی داروها، پمادها، مرطوب کننده ها، خوراکی ها و داروهای تقویتی، استفاده از برخی دمنوش ها، عسل، ابلیمو، عرقیات گیاهی، دقت در انتخاب و استفاده از کفش مناسب، همراه داشتن ژل ضدّعفونی دست ها و ...) را برای سفر لحاظ کرده اند و سایر افراد نیز هیچگونه اقدام پیشگیرانه خاصی را در نظر نگرفته اند. همچنین 75 افراد به طرق مختلف برخی اگاهی های بهداشتی را برای این سفر کسب کرده اند که منابع کسب اگاهی انان به ترتیب از بیشترین به کمترین عبارت بوده از: سایت ها و خبرگزاری ها، اطرافیان (خانواده و دوستان)، فضای مجازی، رسانه ملّی و رسانه های چاپی (نظیر ویژه نامه های اموزشی، پمفلت ها و بنرهای بین راه) نتیجه گیری : نتایج این پژوهش نشان می دهد که علی رغم در در دسترس بودن و رایگان بودن خدمات درمانی، تعداد قابل توجهی از افراد مبتلا، اقدام به خود درمانی کرده و یا ترجیح دادند بیماری یا عارضه خود را نادیده بگیرند و پس از مراجعت به کشور به مراکز درمانی مراجعه کنند. همچنین بیش از نیمی از افراد هیچگونه اقدام پیشگیرانه ای را برای این سفر در نظر نگرفته اند و افرادی هم که اقداماتی را در این زمینه ذکر کرده اند، تدابیر ان ها مبتنی بر یک اصول علمی مشخص نبوده است و 25 از افراد نیز اصولاً به دنبال کسب اگاهی های برای پیشگیری و اتخاذ رفتاری های مبتنی بر حفظ و ارتقا سلامت خود نبوده اند. لذا با توجه به اصل تقدّم پیشگیری بر درمان، بهتر ان است که فعالیت های خدماتی به زائران عزیز منحصر به حیطه های درمانی نشود و با استفاده از ظرفیت کارشناسان بهداشتی، اقدام به بیماریابی در بین زائران و اموزش اصول پیشگیرانه شود و بهره گیری بیشتر از ظرفیت رسانه ها و فضای مجازی نیز مد نظر قرار گیرد.



Files in this item :
Download Name : 158396_17598745976.pdf
Size : 680Kb
Format : PDF